Toen alles op zijn plek viel…….

Als oudste van 7 kinderen groeide ik op in een open-minded protestants gezin. (Geref.Syn.) Wonend in een veel te klein huis was het vaak chaotisch, maar ook heel gezellig. Ook werd er veel gediscussieerd. Na een hectisch begin van de zondagochtend schoven we vaak als laatste familie onze vaste kerkbank in. Op zondagmiddag zongen we altijd liederen uit Johannes de Heer, mijn vader speelde op het harmonium. Toen ik ongeveer 16 jaar oud was, hoorde ik een tekst in de preek die me meteen rechtop deed zitten. "Het Koninkrijk Gods is niet buiten u, maar binnen u". Ik heb diverse mensen binnen de kerk er vragen over gesteld, maar een duidelijk of bevredigend antwoord bleef uit. Mijn vader was melkboer en ik heb hem jarenlang geholpen bij zijn werk.
Zag bij veel gezinnen problemen, armoede, alcoholisme, vrouwenmishandeling, etc.
Het hield me nogal bezig.. dat kon toch niet de bedoeling van het leven zijn…!?
Zo ook de verhalen van mijn moeder over de 2e Wereldoorlog. 
Op mijn 17e verliet ik het ouderlijk huis om een opleiding tot verpleegkundige te gaan volgen. Ook verliet ik de kerk. Ik had er meer vragen dan antwoorden gekregen en voelde me er al langere tijd niet meer thuis.

Werk, studies, relaties, hoogte- en dieptepunten, vrouwenbeweging, reizen, het geloof dat we de wereld konden veranderen, etc., alles kwam langs….
Existentiële vragen kwamen steeds meer op. Filosofie en politiek engagement boden ook geen bevredigende antwoorden. En dat Koninkrijk Gods was ook nog steeds niet gevonden….
Via de mooie, verhelderende boeken van Osho, toen nog Bhagwan geheten, o.a. "Ik ben het zout der aarde" en "Drink mij", over de uitspraken van Jezus, ook over dat Koninkrijk Gods, kon het niet anders gaan dan op het vliegtuig te stappen en naar Oregon te gaan waar Osho toen verbleef, en later ook naar India. Door Osho kwam ik in contact met meditatie - de wonderlijke diepe stilte in mezelf.., zelfreflectie, dans en nog veel meer. Zijn lezingen waren nectar voor mijn ziel met op het einde altijd een paar geweldige moppen!!
"I am a nobody" zei hij vaak en "Als jij verdwijnt, verschijnt God/het Goddelijke"’ Ik heb dat toen nog niet volledig kunnen begrijpen, dat gebeurde een aantal jaren later… Na Osho's overlijden kwam ik in contact met Jan van Delden.
Zijn grenzeloze eerlijkheid, humor, gewoon-zijn en beeldende Advaita uitleg… dat wat ik bij Osho nog niet kon begrijpen, werd steeds meer helderder bij Jan.

Maar er komt een moment waar begrijpen ophoudt en het mysterie zich misschien mag ontvouwen…. Zo is het gegaan….. en Femke als persoon heeft daar niets in gedaan, dat lijkt maar zo.

Begin 2014 kwam Sharlih op mijn pad. Ze woonde in Kruisweg in het noorden van de provincie Groningen. Er was een weten in me dat ik naar een vrouwelijke leraar moest gaan en ik was geraakt door de titel/inhoud van haar website. "Onverborgen Werkelijkheid".
Ik deelde met haar een diep weggemoffelde angst n.a.v. een slecht verlopen kundalini-ervaring. Die angst kwam vaak terug als ik in stilte zat. Die moest nog gezien/gevoeld worden….
Na mijn tweede bezoek aan haar zei ze bij het afscheid: " Je hoeft niets meer te doen, je hebt genoeg gedaan. Ga de Stilte in." Het bleken "gevleugelde woorden" te zijn! Alles, maar dan ook alles viel van mijn schouders af toen ik de deur uitging!
Na 2 dagen in stilte te zijn geweest, werd ik 's ochtends wakker met een druk op mijn hoofd die steeds sterker werd. Ik kon niet anders dan gaan zitten, "kijken" en voelen met heel mijn aandacht. En, er was helemaal geen angst meer, ik voelde me gedragen in alles wat er gebeurde.
De steeds krachtiger wordende energiestroom mondde uit in een explosie van energie, die na verloop van tijd zachter werd. Er was een ongekende vredige stilte en het was of alles nieuw was voor me.
De "stromende Stilte"zoals ik het ook wel noem, die was er altijd al, maar werd niet ten diepste opgemerkt. Pas toen het zoeken volledig stopte, ik er als persoon niet meer was, geen gedachten, geen lichaam, geen tijd - ontvouwde zich het mysterie van wat wij allemaal in essentie zijn, wat onze natuurlijke staat is: Bewustzijn, Stilte, Vrede.
Het is Thuis komen/Thuis zijn, in dat Koninkrijk…..! En dat waren we altijd al!

Sharlih

Voor Sharlih's ondersteuning na de realisatie ben ik haar dankbaar. Er ontstond een vriendschap met haar en Paul, haar partner en ook een samenwerking m.b.t. de satsangs en de stiltedagen.
In de zomer van 2018 werd Sharlih ziek met al snel een fatale diagnose. Op 1 oktober overleed ze en kort daarna hebben we met veel mensen in het oude kerkje van Hornhuizen in een sfeer van liefde, dankbaarheid, humor en innerlijke stilte, afscheid van Sharlih genomen. 
Haar totale overgave aan alles wat er na de diagnose met en om haar heen gebeurde heeft een onuitwisbare indruk op mij gemaakt.
Haar satsangs en stiltedagen zijn voor veel mensen bijzonder en waardevol geweest. Ze wees voortdurend op de noodzaak van het naar binnen keren, want daar ligt "de Ware Schat"!
Ze heeft voor altijd een plek in mijn hart. Zo ook Osho, Jan van Delden en vele andere leraren die me geïnspireerd hebben.